Minnirikur sigliturur a Mekong anni/Two boats uppreisturin

Vit hava just verid i Norodurthailndi og naesta stopp skuldi so vera Laos, ti nu byrjar tidin alvorliga at ganga undan, eg komi heim um 30 dagar. Ta mann er i Nordurthailandi er tad nemmast at sleppa til Laos vid at sigla eftir Mekong anni ella tad er behagiligast. Mann kann eisini taka buss, men tad er minni behagiligt, so that was a no go.

Keyptu okkum eina pakkaferd fra Ping & Pai ferdaskrivstovuni, kostadi 1750 Baht, id er uml. 190 DKK. Finasta slag. Tad inkluderadi at koyra ur Pai til Chiang Khong, eina natt a “hotellid” og tveir dagar a Mekong anni fyri sidani at enda i Luang Prabang. Finasta slag. Vit toku slow boat, ti speed batar sigst at vera sera otrygt.

Vegurin ur Pai, byurin sum vit voru i , hevdi 762 sving, gaaaaad eg spydi illa! Keypti maer thailendskt sjonverksmedicin, svorji uppa, at tad er placebo! :/ Stakkals folk, sum koyrdu saman vid maer, nokk ikki so hugaligt at hoyra meg kroysta tad sidsta magainnihaldid ur maer

Koyrdu ur Pai til Chiang Mai og hadani til Chiang Khong, id er ein grensubyur til Laos. Vit komu Chiang Khong kl 1.00, so tururin ur Pai tok einans 9 timar, 4 av teimum i einum inivan from hell og sjauforrurin hevdi nokk keypt sitt koyrikort a Khao San Road i Bangkok!

Fingu bod um at mota upp i receptionini kl 7 morgunin eftir, so vit kundu keypa visum til Laos ta, gita um nakr var har? Men visummid kom so i hus, men vit skuldu sjalvandi gjalda eyka, ti tad er just our luck, og tad var leygardagur. 36 US dollarar kostadin tad, og tey toku ikki imoti nokrum odrum, so takk Aimi fyrr dollararnar!

Vit sluppu at sova eina lotu avtrat og sidani gekk leidin tvortur um Mekong anna yvir til Laos. So eina lotu voru i “ingenmandsland” (minnist ikki, hvussu tad eitur a foroyskum i lotuni, men spyr meg aftur um eitt ar, so veit eg!) So laett var tad. Bara fylla immigrationpappirinum ut, og so avstad, ella tad gekk ikki so skjott sum tad ljodar at koma av stad.

Vit voru koyrd til eitt stad at bida eftir batinum, fingu billettir (nr 92 og 93 btw) og okkurt at eta. Og fingu bod, um fara i batarnar og vit hildu at alt var fryd og gammen. Tad passadu 100 folk i okkara bat, men hesu medna jordina er sovordid ikki so farligt. So aftana okkum blivu folk vid at dukka upp, og tey skuldu eisini vid sama bati. Eg visti faktiskt ikki av at bara 100 folk kundu vera i batinum, men tad hovdu onnur fornuftig folk kannad.

Hetta er nokk ein “tu matti vera har episoda”, men aetli maer at royna at greida henni.

Eg fari lika a WC og ta eg komi aftur er alt a gosi. Ein donsk familja, nokur fronsk folk og nakrir amerikanarar nokta folkunum, id standa a landi at koma i okkara bat, og bidja tey krevja at tey faa ein bat avtrat. Folkini a landi siga at tey faa ongan bat og vilja sjalvandi sleppa vid, men tey sleppa ikki umbord. So har er ein ordans diskussion.

Tey royna at tingast har frammi, og koma fram til tad, at um oll tey, id sita a golvinum fara ur, so faa tey ein nyggjan bat. Ein sera serliga amerikonsk kona roynir at eggja folki a golvinum, um at fara ur og faa “the seat that you PAID for!” Folk eru ikki so skjot at fara ur, ti oll vilja sleppa av stad, so hini a landi royna at koma i batin, men vera buuuad ut aftur, og folk byrja at ropa: “Two boats! Two boats!” Rebellarnir fremst byrja so sjalvir at fara ur, fyri at royna at skapa eina ketureaktion, og stilla seg at ropa: “Come on people, let’s be rebels!” (Madurin, id ropti tad gekk i Green Peace blus i dag, so kanska tad er hansara thang, at gera uppreistur og motmaela?) Sum tikid ur einum amerikonskum filmi. They almost had me convinced, og for eftir minum ryggsekki, um vit skuldu storma ut! Men tad bleiv ikki til tad, “the people on the floor“, sum tey voru nevnd, foru ur batinum og nokur avtrat, og “Two Boats” uppreisturin var ein succes! Gott at summi tima at geila alt upp, eg plagi ikki at standa fremst til slikt, men eg kann gott studla, so tad var bara deiligt at hini har frammi timdu tad. Tad skapadi eisini eitt ordans samanhald millum tey; tey hovdu ordiliga nakad at standa saman um.

Annars var tad ein finur turur og scenarii fram vid anni er sera vakurt a at lita. Tad tekur bara laaaanga tid at sigla. Mann situr a einum traebonki vid ella uttan putu, so nu er hevur mann eitt sindur av traesmakki i reyvuni. Sigldu 5 timar i gjar og 8 i dag, so i morgin er tad nokk “ligit” massaga a skranni

Drinking while driving

Eru í løtuni í einum hippie býi í Norðurthailandi, ið eitur Pai. And did you know, at tað er 762 sving á vegnum millum Ching Mai og Pai? Deiligt hjá okkum í fáa sjóverk av at svimja og ikki minst koyra.

Anywho… Teir ordiliga hard core fjakkararnir her síggja út, sum teir vóru við í uppruna uppsetanini av sangleikinum Hair + dread locks og slaskitaskur. Her brúka tey flestu dagin at sova, og detta úr seingini um nátturðatíð, tá ballið byrjar. Her er øgiliga populert við livetónleiki á barrunum og open mic er eisini rættiliga vanligt, so her er herligt hjá amatørtónleikarum at hanga út, and they do, her gongur annar hvør við einum guittara slongdum um økslina.

Tað sum eg vil skræða meg um var koyripolitikkin. Politiið roynir at hanga skeltir upp har tað stendur “Nýt hjálm” og “Spenn trygdarbeltið”, men til fánýtis vil eg siga. Vit hava sjálvar leiga skutarar her, tað er eitt must í Thailandi. Mín fyrsta ferð á skutara, og tað er mega skeg og slett yvirhøvur einki ringt, fyristillaði mær at tað var nakað tað sama sum at knekka eitt atom, men tíbetur ikki:) Tað er mega bíligt at leiga ein skutara, 15 kr um dagin, og tað er deiliga lætt at koma runt, eitt sindur meira fríheit Eg eri so býtt at eg fekk mær ein hjálm og eg nýti hann; fólk stara at mær, tá eg koyri forbí og børn flenna; haldi tað er hjálmurin ella tað hopi eg í hvørt fall! :/

Í gjárkvøldið vóru vit í býnum, og vit møttu onkrum fýrum, sum vit høvdu búð á hostell saman við áður og tað var stuttligt og tað heila.  Teir hava verið her í  8 dagar, og teir eru tónleikarar, so teir kenna teir lokalu orginalarnar; ein av hesum orginalum gongur altíð í sólbrillum og í gjárkvøldið sá eg hann drekka vín úr einum vínglasi, meðan hann koyrdi! Tað er stílur! Eg klári nóg illa at skriða mær í eyganum, meðan eg koyri. Annars koyra fólk ávirkaði bæði av rúsdrekka og rúsevnum, men havi ikki sæð politiið nakra staðni, so tað verður nokk ikki tikið so tungt ella hava teir kanska givið upp?

Einki óført, tá tað kemur til at stappa fólk á skutarar, ein koyrir, tvey sita aftanfyri hann og fremst er eitt lítið barn ella ein hundur, effektivitetur! Tað er eisini nokk tað einasta staðið tey eru effektiv, tí tað er altíð nógv fólk til arbeiðis á hesum ymsu støðunum mann vitjar, men skjótt gongur tað ikki.

Lítil áminning til endans: Tað er ein mánaðar fongsulsrevsing í Thailandi, um tú roykir eina feit og verður fangaður, so hugsa teg um little one

Bring Your own!

Líka eitt tips á vegnum, WC-pappír er ókul (ólekkurt fyri summi) í Asia, tí finnur tú tað sjáldan á einum WC, ið ikki er á tínum hotellið ella hostellið, so eg vil ráða tær til at taka títt egna við tær heimaifrá bara til at leggja út við! Mann kann annars keypa eina einkulta rullu hist og her, ella snuppa eina sum Ross plagar at gera (Friends entusiastar, you know what I’m talking about!

Her spular mann sær um endan, tá mann er liðugur, gotta løøøøve thaaat! Eg spekuleri bara uppá, hvussu tey blíva turr aftur?

Endurnystla i Singapore

Kennir tu til tad, at tu hevur eitt sindur av skundi, men ma liiika gera okkurt, id involverar ko and it just so happens at folkini framman fyri teg eru fodd i gjar! Jamen so havi eg frustrationir, sum tu kanst ropa ja og amen eftir!

Stadid er Singapore 24. oktobur…

Vit skuldu i Singapore Zoo, meeen lika keypa okkurt at eta og drekka, adrenn fyri at spara eitt sindur av pengum.Vit hovdu verid i hesum supermarknadinum fyrr, so eg visti at tad bar til at selja floskur har. Og eftirsum eg hevdi so ringa samvitsku av at hava blakad floskur i skrell i longri tid, og eg drakk so nogv vatn, hevdi eg samlad maer nakrar floskur at selja. Jeeeeey!

Tad hevdi aldrin verid ko framman fyri hesa automat adur, men henda dagin var koin ovanliga lang, og oll hovdu so nogvar floskur, hmpf! Og afturat hesum stodu pill fult av folkum rundan um, sum bara voru askodarar! Haha, giti at endurnystla er eitt nytt fyririgdi i Singapore, ti folkini i hugdu at voru sera upptikin av hvat gekk fyri seg framman fyri floskuholid. Summi mattu toyggja seg fyri at siggja!

Folkini voru ikki bara bytt, slapp fram um ein mann vid uml. 200 floskum, ti eg hevdi heilar sjey. Pent gjort av honum Honum var einki galid vid, men pakkid frammanfyri og harra G also! Tey voru so bytt. Tad stod a automatini hvussu mann skuldi gera, men tey funnu pinadoy ikki ut av ti, huff.

Blivu vid at trysta kvittan ut fyri 10. hvorja flosku, come ooooooon, og stappadu samstundis fleiri floskur i, so maskinan ikki visti what the hell was happening, neydars maskina, bleiv i olagi uml. 5 ferdir av somu folkum, og ta hon so bleiv i olagi, stodu tey bara og gloddu, ti eg haldi tey voru bangin fyri at flyta seg og missa sitt plass; hevdi hug at skriggja til tidir, men eg helt maer.

Endiliga misti eg tolid, tad skal ikki so nogv til, men eg helt raettiliga leingi a, i hvort fall eitt korter! Eg gav manninum, id hevdi givid maer sitt plass, minar floskur og slapp maer av stad. Eg fekk ikki gjort tann goda gerningin i Singapore, men vit siga bara, at tad er tankin, id telur!

Eru í Thailandi ;)

Heimurin er lítil!

Eru enn í Singapore!

Havi verið í Singapore Zoo í dag; childish I know, men I love it! Har eru ordiliga nógv djór! So eg havi sæð mín fyrsta tikara í dag og kenguro! Og nógv onnur djór, ið eg havi gloymt navnið á! Og so havi eg sjálvandi eisini sæð djór parast, nasty!

Orsøkin til at heimurin er lítil, er, at eg í dag sá ein mann aftur, sum eg sá í metroini í Tokyo! How weird is that?! Grundin til at eg minnist henda vælsignaða mann, er tann, at hann er so gamal at hann frætar støv og abbar eru so fittir! Hann hevði safari lookið koyrandi, so that helped. Men allíkavæl! Taki húgvuna av fyri honum, at hann ferðast einsamallur í stórbýum; tú hevði neyvan møtt nøkrum føroyskum abba í metroini í Tokyo!

Gíriga Guðrið sigur nei við buddistiskar munkar!

Eg trúði ongantíð, at eg fór at vera følsk ímóti buddistiskum munkum, men í Asia har einki er sum tú væntar tað, havi eg, Guðrið Poulsen, verið følsk ímóti buddistiskum munkum. Og eg sum helt meg sjálva hava eitt so fantastiska opið sinnið!

Deepavali, ein hinduistiskur festivalur, er á skránni fyri tíðina í Malaysia og eisini her í Singapore, tí her er so pillfult av indarum to be honest. Uppi í Cameron Highlands, sum btw er í Malaysia, var lív í, tá vit vóru har! Rakettir, tóleikur og málageipan! Anywho…
So skjótt sum Deepavali byrjaði, komu buddistiskir munkar tysjandi til Malaysiska høvuðsstaðin Kuala Lumpur! Sindur irriterandi hjá hinduistunum one would think, men eg eri ikki so inni í hasum har!
Hesir vælsignaðu munkar royna, sum flestu onnur á hesum kontinentinum, at skaffa sær pengar uppá onkran shady máta. Teir ganga runt við onkrum mini gull plátum, og geva tær út, til einans hvítingar btw., og so skal mann fylla okkurt út og ynskja sær okkurt, og teir siga at mann skal ynskja sær frið, lalala… Aftaná alt hettar her er tað, pay up! Men tá segði Gíriga Guðrið “Nei! I ain’t got that kind of money!” Og tað passar faktiskt, tí eg skal brúka teir at shoppa fyri!
Men heilt erligt dreingir! Farið til arbeiðis við tykkum, tavaden!

So hvørja ferð eg síggi teir nú, gangi eg í stórum boga uttanum teir, og siga sera vinarliga: “No thank You!” Hóast eg í veruleikanum ikki meini tað soleiðis!

Update!

Hey, hey!
Ein heilsan frá dovnu!
Eru í Singapore nú; vit hava verið burtur í 45 dagar longu! :O
Eru so dovnar nú, at vit ikki eingongd orka upp at gera einki (sum Annika, so væl segði tað), so her er alt fryd og gammen!
Síðan eg havi verið so ófør at skriva, má eg heldur siga, hvar í Asia vit hava verið so far.
Vit hava verið í Kina, har vit vitjaðu: Beijing, Xi’an, Guilin, Xingping og Shanghai. Kina er størri enn mann væntar, tá mann fer av stað. Koyrdi td. í 27 tímar frá Xi’an til Guilin. Tað er leingi og undirhaldandi!

Hong Kong var eisini vitjað, mann skuldi ikki trúð at tað var ein partur av Kina! Slett ikki líka! Men búðu í Chungking Mansions, og tað er frustrerandi!

So stóð Japan fyri tørni! Elski Japan! Har er so reint, pent og organiserað! Og fólk, sum tosa við teg vilja ikki hava pengar aftaná!

Malaysia! Kuala Lumpur. Slett ikki Japan. Kultursjokk at koma har til. Súrir muslimar sum hyggja at tær, tí tú ert í shortsi, heilt sikkurt øvundsjúka btw! Og rottur, sum físa eftir tær! Gotta love that!

Nú eru vit í Singapore. Her er deiligt! Men so heitt. Bara 60 km frá ekvator! Hava einki gjørt, men í morgin fara vit í zoo og á nightsafari, so tá gera vit okkurt

You’ve ruined Uno for me!

Fóru til Kyoto leygardagin í góðari trúgv um, at vit høvdu eitt stað at sova. Bóðu um hostellið kvøldi fyri og teirra heimasíða segði, at tað var pláss. Men tá vit komu fram, aftaná at hava tøssað runt Kyoto vegna teirra vánaligu directions, fáa vit at vita, at tey hava sent mær eitt mail um at vegna teldutrupulleikar var hostellid yvirbookað, crap! Eingin tjansur at fáa eitt stað at sova í Kyoto ella er tað?
Hetta er úrslitið av at vera ov seinur at bíleggja eitt stað at sova, og fáa eitt hostell at gera tað fyri teg!

Haldi omman og abbin hjá viðkomandi áttu hostellið!

Lesson: Ver í góðari tíð, tá tú bíleggur hostell í Japan, hels Kyoto.

P.S. Fleiri myndir á Facebook! Og Mr. Uno letur heilsa!

Capsule

I Japan hava tey nakad i nevnist capsule a godum foroyskum. Hesir godu capsules eru gjordir til businessmenn, id kanska ikki naa heim ella kanska skulu tidliga upp til arbeidis.

Tu hevur titt egna litla rum vid nattlampu og gardinfyri. Tad eru kanska eini 30 capsules i hvorjum sovisali, men tu leggur ikki so vael merki til hini, um tey eru fridarlig. Tad er faktiskt eitt sindur ringt at vita naer mann skal vera fridarligur, ti ein veit ongantid, um onkur er inni i ruminum, ti um tu ikki hevur lampuna fra inni i tinum capsule, er bolamyrkt inni har.

Tad er ikki vanligt at kvinnur sova i slikum capsules, men vit voru so heldigar at bugva a Ace Inn har kvinnur eisini sleppa at sova i capsules Sa eisini nakrar businessmenn, men tad voru mest vesturlendskir touristar annars.